Showing posts with label احمد پوري. Show all posts
Showing posts with label احمد پوري. Show all posts

Tuesday, July 27, 2010

مه

پاورچين پاورچين سر مي رسد مه

پشت خم كرده مي نشيند

به بندر و شهر خيره مي شود

و آرام دور مي شود.

شعري از كارل سند برگ با ترجمه احمد پوري از كتاب براي تو و ماه نغمه سر دادم

گزينه اشعار كارل سندبرگ انتشارات مرواريد، چاپ اول : اسفند 83

Monday, July 26, 2010

يه همين سادگي

اگر رنگ زرد تمام شود

با چه نان بپزيم؟

از كتاب:

راستي چرا

سروده ي پابلو نرودا

ترجمه احمد پوري

نشر چشمه

چاپ اول : بهار 88

91 صفحه ' 2000 تومان

گاهي احساس مي كنم هنوز شعر نمرده است

اما اين احساس فقط گاهي به من دست مي دهد

فقط گاهي

به ندرت

گاهي كه يغما توفاني نيست.