Showing posts with label انيميشن. Show all posts
Showing posts with label انيميشن. Show all posts

Saturday, September 25, 2010

تنهايي، تنهايي، تنهايي، تنهايي ِعريان

اگر اين تجربه را داريد كه از تنهايي پناه برده باشيد به دوستي با كسي كه نديده ايدش و شروع كنيد با او نامه نگاري – اسمس، ايميل و كامنت هم نامه حساب مي شوند – و تنهايي تان را با او در ميان بگذاريد چه بسا درددل هم بكنيد و بعد كم كم ببينيد بهترين دوست تان و تنها ترين دوستتان همين آدم شده است آب دستتان است بگذاريد زمين برويد اين انيميشن مري و مكس را پيدا كنيد ببيند چجوري يك دختر بچه ي هشت ساله ي استراليايي كه چشم هاش رنگ اب گل آلود است و روي پيشانيش يك لكه به رنگ مدفوع دارد و كارتون نوبلت ها را دوست دارد و شكلات دوست دارد و مادرش دائما مست است و پدرش كاغذ هاي تي بگ را مي چسباند رويشان و خودش يك خروس دارد كه وقت هايي كه از باران خيس خورده و آورده باشدش توي خانه پاي تلويزيون همزمان كه شير غليظ و شيرين مي خورد و بوي خروس خيسش را مي شنود و كارتون نوبلت ها را مي بيند بهترين وقت زندگيش است چجوري با يك مرد چهل و چند ساله نيويوركي كه كارتون نوبلت ها را دوست دارد و دو تلويزيون دارد كه يكي شان صدا ندارد و يكي تصوير و شكلات دوست دارد و به شدت چاق است و تنها دوست مي شود.

ببينيد چجور چه دختر بچه اي باشي هشت ساله در روستايي در استراليا چه مردي چهل و چند ساله در نيويورك چه پسري بيست و چند ساله در ايلام چه دختري بيست و چند ساله در بندرعباس چه مردي در تبت چه زني در پرو . . . .تنهايي و بي پناهي و آن حس مشترك را درتان بر مي انگيزاند درگيرتان مي كند .

آن تجربه اي كه در بالاتر گفتم را اگر نداريد مهم نيست، آب اگر دستتان است بخوريدش و برويد اين انيميشن را گير بياوريد ببينيد.

مري ومكس

محصول 2009 استراليا

نويسنده و كارگردان: آدام اليوت

80 دقيقه، سياه و سفيد و رنگي

Saturday, April 18, 2009

دریغا پرسپولیس

۱- پرسپولیس روایت مرجان ساتراپی است از زندگیش.از ایران.از انقلاب پنجاه و هفت و بعدش.از یک ایرانی در غربت.از یک ایرانی در وطنش.در تقابلی با محدودیت هایش.از ترس.شرافت.از انقلابی که قرار بود آزادی به ارمغان بیاورد.قرار بود دیکتاتوری را از بین ببرد.از چاله در آمدن.افتادن به چاه.از یک تمدن چندین هزار ساله.از اینکه شرم کنی که ایرانی هستی.که وحشی و بی تمدن پنداشته شوی.

۲-ساتراپی هنرمندانه تصویر کرده است.ایران را با تمام سیاهیها و سفیدیهایش .چه چاره که سیاهیها چشمگیرتر است.او جسورانه حرفش را میزند.آنجور جسارتی که از شخصی ترین تجربیاتش هم با صراحت حرف میزند.

۳-ایران اما حالا گره خورده با ترس و امید.از اینکه شاید بشود دست کم چهار سال آینده را کمی نفس کشید.

۴-میرحسین گفته تلویزیون خصوصی میآره.میدونی یعنی چه.یعنی میشه به جای اینکه از صب تا شب یوزارسیف و دعای ندبه به خورد این مردم بدن بشه کمی از کورش کبیر حرف زد.برو بابا دلت خوشه.این مملکت صدتا آقا بالا سر داره. گیریم رئیس جمهور هم شد مگه دست اونه.فرضا هم نتونه. روزنامه ها رو که میتونه باز کنه.تو چه ساده ای انتخابات چی؟کشک چی پشم چی.هنوز نفهمیدی اینا همش سیا بازیه.کروبی هم میگه قانون اساسی رو عوض میکنم.آرررررررره.فعلا که شبه.بذار صبح که شد تو و کروبی بشینین تو آفتاب قانون اساسی رو عوض کنین.فعلا کپه مرگتو بذار.

Monday, January 19, 2009

هيچ جادويي در كار نيست

چيزي كه باعث ميشه فيلمي مثل The Secret به دل نشينه و يك درصد اون چيزي كه مي خواسته تاثيرگذار نباشه به نظرم اينه كه داره حرفشو خيلي شارپ مي زنه، حرف اگه مي خواد تاثيرگذار باشه بايد هنرمندانه زده بشه و در لفافه.

فكر مي كنم عصاره ي همه ي اون همه وراجي هاي خسته كننده اي كه توي The Secret ميشه به طرز هنرمندانه اي توي انيميشن پانداي كونگ فو كار هست و من اين رو به مراتب خلاقانه تر از اون مي دونم چرا كه پانداي كونگ فو كار يك انيميش كمديه كه آدمو مي خندونه و لذتبخش هم هست و حرفش رو هم مي زنه .

پانداي كونگ فو كار

كارگردانان: Mark Osborne ، John Stevenson

نويسندگان: Jonathan Aibel ، Glenn Berger ، Ethan Reiff ، Cyrus Voris

خلاصه داستان: پو، پانداي به شدت تنبلي است كه به عنوان جنگجوي ويژه براي مقابله با دشمن انتخاب مي شود و . . . .

صداها: جك بلك، داستين هافمن، آنجلينا جولي، يان مك شين، جكي چان و . . . .

محصول 2008 آمريكا / 92 دقيقه