آپ كردن با دست هايي كه بوي نفت مي دن يا پناه بر ادبيات

به حسين گفتم بيست دقيقه ي ديگه مي بينمت ، نمي دونستم توي اين بيست دقيقه قراره نفت بريزم رو خودم " ر " پيت ِ‌نفتو از دستم بگيره ميم كبريتو ازم بقاپه ، الف با بغض بگه بذار خودشو بسوزونه راحت شه . نمي دونستم وقتي دارم اين پستو آپ مي كنم بايد راه به راه اتاق ها رو سركشي كنم كسي كار دست خودش نداده باشه .

درباره ي همنام – بخش هفتم

يه مشكل ديگه اي كه همنام داره اينه كه لاهيري بيشترين شخصيت پردازي را روي آشيما انجام داده و مي شه گفت خودش بيشتر از همه با آشيما همذات پنداري مي كنه اين به خودي خودش چيز بدي نيست ولي همين ميزان شخصيت پردازي براي گوگول – كه مي شه شخصيت ِ‌اول ِداستان حسابش كرد – هم لازم بوده و صرف ِ بيان ِ‌رفتار هاي گوگول كفايت نمي كنه .

دارم اينجوري نتيجه گيري مي كنم كه هر چي جلوتر مي ره ضعيف تر مي شه كار .

همنام - بخش ششم

چقدر خوبه آدم تعطيلات رو با دوست دخترش بره نيوهمپشاير ، چقدر خوبه آدم تو آمريكا زندگي كنه ، چقدر بعضي وقتا جاي چيز هاي خوب خالي مي شه يهويي ؛

يه نكته ي جالبي كه توي همنام هستش اينه كه حالا كه گوگول اسمشو عوض كرده و همه – حتا پدر و مادرش – نيكيل صداش مي زنن ،‌لاهيري هنوز گوگول صداش مي زنه ، يه دليلش اين نيس كه لاهيري از روندي كه توي آمريكا براي افراد قصه ش – و خودش هم شايد - پيش اومده ناخرستده ؟