Monday, September 3, 2007

کاش می شد به جای عنوان خواب دیشبمو تعریف می کردم

میم :

سیا میگه قبلا ً ترغیبت کردم که بخونی ش ولی من که چیزی یادم نمیاد؛ تازه بر فرض که بهم گفته که بخونمش چرا نگفته این یه شاهکاره که نباید از دستش بدی؟ چرا نگفته مطمئنم اگه بخونی ش یکی از کتابای محبوبت می شه ؟

الف :

تا دو سال پیش یکی از سرگرمی هام گپ زدن با فروشنده ی فروشگاه نشر ثالث بود؛ راجع به کتاب های زیادی با هم حرف می زدیم؛ کتابای زیادی بودن که راجع بهشون اتفاق نظر داشتیم ( تنها استثنا چراغ ها را من خاموش می کنم بود که به نظرم اصلا در حد و اندازه های تعریفاش نبود) چند تا از کتاب های خیلی خوبی که خوندمو مدیون نظراتش هستم مخصوصا تقسیم و گرینگوی پیر که این یکی رو هیچ وقت نتونستم در مقابل زیبایی ش مقاومت کنم و بخونمش !) اینا رو گفتم که بگم که روزی که ازش پرسیدم از مدرس صادقی چی می دونی چرا نگفت یکی از بهترین رمان های ایرانی (شاید هم بهترین شون) رو این نویسنده نوشته ؟

ه:

گاوخونی – جعفر مدرس صادقی – نشر مرکز – 1450 تومان

ر:

گاوخونی روایت آدمی ست که درگیر خواب هایش است خواب هایی که از خلال آنها بخش هایی از گذشته ی راوی را می فهمیم؛ داستان با فصلی آغاز می شود که جلوتر متوجه می شویم خواب راوی بوده است هر چقدر داستان جلوتر می رود راوی بیشتر اسیر خواب هایش می شود و ما هم پابه پای راوی غوطه می خوریم در خواب هاش در زاینده رود در خاطراتش ( خاطرات مان ) و دست آخر غرق می شویم در گاوخونی . جاهایی از رمان نمی دانیم داریم خواب راوی را می بینیم یا بیداری او را جاهایی شک می کنیم به چیز هایی که قبلا فکر کرده ایم جاهایی غوطه می خوریم در خواب های راوی در زاینده رود و غرق می شویم در گاوخونی.

این چند خط را نمی نوشتم شاید سنگین تر بودم؛ در مقابل این رمان کم اوردم ازم نگیرین

خ:

چاپ اول کتاب 62 بوده – نشر نو – من چاپ ششم رو خوندم که 84 بوده ( نشر مرکز )

12 comments:

عادله said...

من نخوندمش

باران سپید said...

سلام
از تعاریفتون متشکرم.
مطلبتون رو خوندم... چه جالب گاهی من هم از بس زیبائی یک متن متاثرم می کنه که توان خوندنش رو از دست میدم.
این روزا تو مود خوندن داستان نیستم وگرنه بدم نمیومد این پیشنهاد رو تجربه کنم.
موفق باشید.

باران سپید said...

یادم رفت بگم اون عکس تصویر یکی از ییلاقات گیلانه... برداشت خودمه... اگه حمل به خودستائی نشه!.
بای.

باران said...

سلام
گاوخونی رو خوندم ، هیچ کتابی به این اندازه برام جذاب نبوده
ولی حالا با تعریفی که شاهرخ از گرینگوی پیر کرده مصر شدم بخونمش .

melpomene said...

هورا کامنتینگ. هورا شاهرخ!

از اونجایی که چن وخته مرض کتاب گرفتم و نمیدونم چیکار کنم که همین که حقوقمو گرفتم,از راه کاذ نرم کتاب بخرم،این کتابم حتما میگیرم...
کتابای معمولی دیگه جذبم نمیکنن...مرض فیکشن گرفتم.میمیرم واسه کتابایی که خواب رو رویا و واقعیتشون تشخیص ندادنیه...

هاج said...

سلام
خوشحالم که اینجا اومدم امروز چون کتابام تموم شده بود و حال خوندن کتاب بدم ندارم دیگه
خیلی خوشحالم که کتاب پیشنهاد دادی

ماهو said...

نخوندم.. ديگه داره ترم شروع ميشه .. فرصت كنم حتما مي خونمش.. ممنون


راستي.. چه خوب كه آسمون زندگيت ستاره بارونه :)

خاموش said...

اگه اسمش رو اشتباه نکرده باشم Images
و برشهای کوتاه

Danial said...

به نظر این حقیر بهترین رمان ایرانی سووشون است یا دست کم یکی از بهترین هاش.

ali said...

چرا من تصور می کنم (نه چندان مطمئن) که گاوخونی پیش از انقلاب چاپ شده؟ / امیدوارم "شریک جرم" را هم خوانده باشی.

ماكان said...

گاوخوبي و نثر صادقي رو دوست دارم!

AhMeS said...

سلام خوبی؟؟

بدو بیا که آپ کردما [نیشخند]

جا میمونی بدو بیا اول شی[چشمک]

آپ کردی خبرم کن