Thursday, April 15, 2010

ايرج كريمي - 1

"جنگلمونو رفتيم، دريامونم ديديم، شمال همينه ديگه." اين حرف را آخر فيلم "از كنار هم مي گذريم" پسربچه ي داخل ماشين به پدرش مي گويد. فكر مي كنم هر چقدر هم بد زندگي كرده باشيم هرچقدر غصه خورده باشيم، هرچقدر گريه كرده باشيم، هر چقدر بي خوابي و گرسنگي كشيده باشيم حق نداريم بناليم از اينكه زندگي چيز مزخرفي است يا چيز به درد نخوري است يا هر چي؛ زندگي همينه مي خواي بخواه نمي خواي نخواه؛ نبايد انتظارت را از زندگي ببري بالا؛ تازه بايد هميشه يادت باشد قطعي ترين چيز اين است كه مي ميري؛ دير و زود دارد اما سوخت و سوز ندارد. ما وارد دنيايي مي شويم كه خيلي كم توانايي تغيير يا ايجاد داريم، تقريبا همه چيز از پيش آماده ست؛ منظورم متريال دنيا نيست، منظورم بيشتر قواعدي است كه مثلا در روابط انساني به صورت جبري حاكم است؛ به هم نزديك شدن هايمان، از هم دور شدن هايمان، حس هايي كه در ما به وجود مي ايد و خيلي وقت ها فكر مي كنيم آگاهانه و ارادي است.

فيلم "از كنار هم مي گذريم" را حتما ببينيد؛ به راحتي مي تواند يكي از 10 فيلم برتر ايراني عمرتان باشد

از كنار هم مي گذريم

محصول 1379 ايران

نويسنده و كارگردان: ايرج كريمي

بازيگران: فريبا كامران، مهران رجبي، شاهرخ فروتنيان، مهرداد محتشمي، نازنين فراهاني، ابراهيم عمادي، شهنام شهابي، سپنتا سمندريان، ارس هدايي

93 دقيقه رنگي

17 comments:

امیر said...

سلام.
ممنون از معرفی. فیلم رو میشه توی همین رسانه های پیدا کرد یا باید به امید دستفروشای کنار خیابون باشیم؟

صدا said...

شمال همينه ديگه
اشاره ی قشنگی بود
زندگی همینه دیگه

روشنک said...

چقدر از وقتی اینجارو نخوندم اینجا عوض شده.
چقدم فیلم خوب معرفی کردی
استفاده کردم مرسی

زهرا موثق said...

آره واسه منم لزوما اونجوری نبوده که اتفاق افتاده
من فقط بعضی از اپیزوداشو ده دوازده بار دیدم
چن تاییش هم هست که به زور دوبار دیدمشون

زهرا موثق said...

احمدی‌نژادم اگه امشب این فیلمو نبینم

زهرا موثق said...

گرچه ندیده فک می‌کنم کندلوس یه چیز دیگس بس که من هی خودمو توی آدماش دیدم خفه شدم توی تک تک آدماش ینی

زهرا موثق said...

واسه چی‌چی حس عجیبی داری؟
باز می‌خوای بزنی کاج کیو بیاری پایین؟

somaye said...

دقت نکرده بودم برم یه بار بازبینی کنم ببینم غلطاش کجاست ... یه تعمد پست مدرنی ؟!
این ترکیب حرامزاده های عوضی ، ترکیبی که سالهاست ازش استفاده می کنم ، هر جا که میخوام به یکی بدترین فحش ممکن رو بدم ، برای همین که برام مقدسه ...و وقتی برای اولین بار عنوان فیلم تارنتینو رو دیدم این ترکیب رو برای اولین بار به زبون آوردم.

اگه اینجوریه که میگی پس ترکیب هرامزاده های پست فترت
وفادارانه تره

somaye said...

سلام
عصر بخیر

somaye said...

فقط باغهای کندلوس رو از این کارگردان دیدم و کلی هم با روحیاتم جور بود .

نسيم said...

از اين ايرج خان كريمي فقط باغهاي كندلوس را ديدم كه البته يكي از فيلمهاي محبوبم هم هست

Hasti.N said...

این چند عکس رو از پراگ ببین، بد خودت ببین این همون خاطره‌ای هست که از پراگ داری؟ آرامشی که من در پراگ تجربه کردم در هیچ سفری نداشتم، شاید چون بدجور بهش احتیاج داشتم، نمیدونم. کنار رود ملتوا جای بود که می‌تونستم ساعت‌ها بنشینم و فقط به آب خیره بشم.

علامت سوال said...

"زندگي همينه مي خواي بخواه نمي خواي نخواه"
فرض کنید یکی نخواد...نگید باید خودکشی کنه...ولی یه چیزایی تو زندگیش هست که نمی خوادشون ولی قدرت و امکان تغییرشونو نداره...چه کار کنه؟سازش؟کسی هست که هیچ وقت ننالیده باشه؟ حتی تو دل خودش؟ خدایا چه حرفای سختی چه انتظاراتی...زندگی مزخرف نیست ولی مزخرفاتی داره که نمی شه با لبخند باهاشون ساخت...اگر جبر رو بپذیرم از از عصبانیت می میرم...
اهل نالیدن نیستم ولی اون لحظه ای که ادم غم تو دلش داره می ناله...می ناله تا خوب شه......

محمد said...

سلام
همون موقع که فیلم اکران بود خیلی وسوسه شدم برم ببینمش، اما اسم بازیگر های تلویزیونیش مثل فریبا کامران و مهران رجبی منصرفم کرد. بعدها که باغهای کندلوس رو دیدم افسوس خوردم که چرا از دست دادم دیدنش رو. حالا دوباره می گردم بلکه پیداش کنم.

شهاب said...

chejoori mishe ID e google e to ro dasht?

اسماعیل قنواتی said...

درود دوست ِ دوست داشتنی
سپاس از همراهی همیشگیت
با یک شعر تازه بروزم ، آمدنت شادم می کند.
شادزی

Foroozin said...

بله موافقم. خيلي از ديدنش لذت بردم. اين آقاي شاهرخ فروتنيان خيلي دوست داشتني ست